ولايت دايكندى استان

ولايت دايكندى استان

دايکندى در 460 کيلو مترى غرب کابل واقع است از طرف جنوبغرب به ارزگان، از طرف شرق با باميان، از طرف شمال با غور، از طرف جنوب با غزنی و از طرف شمال غرب با هلمند متصل است. اين منطقۀ مرکزى داراى آب و هواى گرم و سرد، ارتفاعات و پستى هاى اندک و جلگه هاى سر سبز و به طور مجموع كوهستانى است.



Image

آب بند ها: در رودخانه استان، سد، تاریخی آثار تاریخی و صنایع دستی

آب بند ها:

اما سه دریا به نام های در یای هلمند ، لذیر و تج از دایکندی عبور میکند که ظرفیت خوبی برای آب بند دارد . دایکندی به علتى که در یک منطقه کوهستانی قرار دارد تا هنوز اقدام به ساخت بند های آبی نشده است.

کلتور:

در این ولایت بازی های محلی مانند نیزه بازی، اسپ دوانی، اتن ملی و پَخته چینی برای مردان ودر بخش خانم ها رقص های محلی مانند پشپو مرسوم ،موسیقی است . پشپو بازى عنعنوى است که توسط زنان و دختران وبيشتر به صورت گروهی اجراء ميشود وشبيه اتن ملى است، اين بازى يک نوع رقص قدیمی و محلی در مناطق مرکزى "هزاره جات" بوده که در برخى مناطق، توام با شعرخوانی محلی و به عنوان رقص، در عروسی ها مورد استفادۀ مردم قرار ميگيرد. در بيشتر مناطق مرکزی (باميان، دايکندى و غور) در روز اول عید، مردم و اهالی قریه، ظهر روز اول عید را با غذا جشن میگیرند. مردم به شکل گروهى به خانه هاى يکديگر ميروند. جشن گل بادام يکى از مراسم فرهنگى در دايکندى است که همه ساله با شرکت صد ها تن به شمول باغداران، فرهنگيان و مسوولان محلى برگزارجشن ها ميشود.

آبدات تاريخى:

دردایکندی آثاروآبدات تاریخی وجود ندارد،اما چند قلعه مستحکم در مسير نيلى- شهرستان و ميرامور که قدامت آن به صد ها سال ميرسد وجود دارد. اين قلعه ها که يکى آن قلعۀ کاروانسراى ناميده ميشود از نمای خوبی برخوردار است . بعضى آثار نیز از زیر خاک پیدا میشود، در اوایل سال 1392 دهها قلم از مسکوکات دوره اسلامی در منطقه شیخ علی ولسوالی سنگ تخت زمانى بدست آمد که مردم دربازسازى سرک محل کار ميکردند.

این آثار شامل 200 سکه ، سه حلقه انگشتر نقره ،دو حلقه گوشواره طلا وسه موره بیروج ومرجان بود که در بین یک کوزه هفت جوش به وزن 660 گرام مدفون شده بود. در یکی از این سکه ها کلمۀ (لا اله الا الله) نوشته شده است.

صنعت:

در ولایت دایکندی صنايع دستى از قبیل خامک دوزی، گلدوزی،قالین بافی، گليم بافی و ساخت خورجین رواج داشته که بيشتر آن توسط زنان ساخته ميشود. مردم دایکندی با ریسیدن پشم گوسفندان ،آنرا تبدیل به گليم، قالین ونبد نموده و از آن برای فرش استفاده میکنند. بصورت بسیار کم صنعت آهنگری نیز هويت تاريخى خود را حفظ نموده، از جمله، سامان آلات زراعتی از قبیل کلند، صوغمه ( آهنى که در کنده قلبه نصب میگردد)برای استفاده محلی ودهاقین ساخته میشود .

Image
Image
Image
Image